| Abstract: | Centraal in dit artikel staat de vraag of het 'nieuwe' Zuid-Afrika in staat is tot het voeren van een consistent buitenlands beleid. De verdwijning van de Koude Oorlog en de toenemende globalisering van de internationale betrekkingen hebben bij het ANC tot een gedaanteverwisseling geleid. Het ANC heeft zijn aandachtsveld verlegd van 'het land winnen' naar wat steeds meer wordt genoemd 'een winnend land'. Daarbij zijn spanningen ontstaan op de terreinen van wapenverkoop, bevordering van de mensenrechten en migratiebeleid. De auteur gaat verder in op Zuid-Afrika's rol als regionale vredebewaarder en op de relatie tussen Zuid-Afrika en de Europese Unie. Hij concludeert dat Zuid-Afrika's onvermogen vooralsnog een consistent buitenlands beleid te ontwikkelen niet al te negatief beoordeeld mag worden, gezien de korte periode die de regering van nationale eenheid aan het bewind is. Noten, samenv. in het Engels (p. 292). |